Thursday 23 July 2009

Phoenix 5 Sedona / Grand Canyon

Vandaag konden we dan eindelijk allemaal vliegen. Sander om 5:30 zijn D11, de test voorafgaande aan zijn first solo. Marijke kan het een beetje volgen via de radio en ziet hem nog terug taxien na de vlucht. Wij zijn na de eerste uitleg en check van de C172RG om 8:00 vertrokken naar de Grand Canyon. Wel weer even wennen met allemaal analoge apparatuur aan boord, we zijn wel erg verwend met onze Diamond.

Heerlijk om wat hoger te vliegen waar de temperatuur prima uit te houden is. Zowel op de heenweg als op de terugweg zijn we over Sedona Airport (KSEZ) gevlogen. Sedona is een vliegveld boven op een heuvel midden tussen allerlei red rock gebergte. Prachtig, zelfs als de zon al wat hoger staat. Je kunt er maar 1 kant op landen vanwege de bergen net achter de baan en de vertrekkende vliegtuigen komen je dus als het ware tegemoet. Als het goed is gaan we later deze week hier ook nog een keer landen, nu vliegen we verder naar het noorden richting Grand Canyon.

Voordat we over de Canyon gevlogen zijn hebben we nog even een stop gemaakt op Grand Canyon airport (KGCN). Kon Marijke even een nieuwe kotszak halen, die was gisteren niet fit geweest maar dacht vandaag uiteraard wel gewoon mee te kunnen. Niet echt lekker voor haar maar ze heeft het toch nog (een beetje) mee kunnen maken. Rud: inmiddels is ze weer fit so no worries mate.

De locale air tours en heli's mogen een stuk lager vliegen maar wij moesten tussen 10.500 en 11.500 voet blijven. Het terrein komt tot ongeveer 7000ft zodat je alles toch behoorlijk kunt zin. Het gaat ook meer om het overzicht dan om losse details maar het moet wel indrukwekkend zijn om zo ongeveer langs de steile wanden van de canyon te kunnen vliegen. Wij moeten gebruik maken van een aantal corridors die dwars over de canyon gaan, in plaats van in de lengte door de canyon.

Onderweg SMSt Sander dat hij geslaagd is en dus morgen zijn first solo mag doen. Hij is ingepland om 7:30 locale tijd, dus 16:30 in Nederland. Daar moeten we uiteraard bij zijn, dus wij hebben onze vlucht van morgen gecancelled.

Het vliegveld Grand Canyon ligt op 5.600ft, zodat het er een stuk aangenamer is dan in Phoenix. Sander vliegt in deze fase van zijn opleiding vooral dichtbij Falcon Field en vaak niet hoger dan 3500 voet. We merken het op de terugweg direct wanneer we weer naar die hoogte gaan dalen, de warmte is dan meteen weer vol terug.

Op de terugweg kwamen we voor Sedona al weer de eerste isolated CB's tegen, waar je op zich nog goed tussendoor kunt manoevreren.
De regen die er uit valt verdampt al deels voordat het de grond raakt, maar omdat we hier wat verder naar het noorden zaten en het terrein ook hoger is krijg je helemaal mooie effecten. Het lijkt wel of er een soort stoom ontstaat waar de regen de grond raakt, en daar schijnt de zon dan weer doorheen. Heel apart.

Vanaf Sedona is het nog ruim 60 mijl terug naar Falcon Field. VFR kun je behoorlijk goed op zicht navigeren door de rivier te volgen en/of de typische bergtoppen aan te houden.

De laatste rots voor het vliegveld is Red Rock, van daar af worden we op een direct base gestuurd voor landing op RW22L. De tweede landing met de Cessna gaat al iets beter maar het is toch even wennen, vooral met de yoke (stuurtje) ipv de knuppel die we gewend zijn. Volledig gas dicht zodra je over de treshold bent, zoals we met de Diamond zouden doen, blijkt ook niet helemaal goed te werken.

Weer vroeg slapen zodat we morgen Sander's solo van begin tot einde kunnen meemaken.

No comments: